Dat heb ik weer 
Ben je lekker aan het wandelen en zwemmen kom je terug met een gat in je poot! Niet leuk!
Vrouwtje had niks in de gaten totdat we thuiskwamen. Toen zag ze opeens allemaal kleine bloeddrupjes op het laminaat. Ze volgde het spoor
......en kwam bij mijn rechtervoorpootje terecht. Daar ontdekte ze een flinke scheur in mijn pootje en het bovenste laagje was van mijn kussentje geschaafd.
Ojee, dat zag er niet zo mooi uit!
Maar ik had er zelf niks van gemerkt en ik hinkte ook helemaal niet. De baasjes hadden stille hoop dat het vanzelf weer zou herstellen en hebben het het weekend aangezien.
Maar ik ging steeds meer hinken, het deed echt pijn!
Ze hebben toen de dierenarts gebeld, tja er kon natuurlijk ook nog iets inzitten wat kon gaan ontsteken en dan ben je verder van huis zeiden ze.
Dus JIPPIE!! ik mocht mee in de auto!!
Altijd leuk zo'n onverwacht ritje, ik ben gek op autorijden.
Bij de dierenarts aangekomen sprong ik vrolijk uit de kofferbak en liep naar binnen. Ik moest natuurlijk weer op die enge behandeltafel, maar deze keer stond ik er al op voor ik het in de gaten had met een koekje tussen m'n kaken. Zo, dat is een snelle DA! Valt eigenlijk best mee die tafel. Ik moest af gaan liggen en de DA ging m'n pootje bekijken, ondertussen trakteerde ik de DA op een paar flinke lebbers over zijn gezicht.
Zo, dat is een flinke scheur zei die en hij wilde het even rustig bekijken en had het over een 'roesje'. En voor ik het goed door had had ik al een naald in m'n poot en zakte zo weg. De DA heeft het pootje helemaal nagekeken en er kwam nog een klein splintertje van onbekende herkomst uit. Daarna heeft hij het helemaal schoon gespoeld volgens de baasjes. Tja, ik lag lekker te knorren, hihi, dus ik heb het van horen en zeggen. Daarna kreeg ik weer een spuitje om weer bij te komen.
Toen ik wakker werd deed mijn pootje nog steeds erg pijn, maar nu zat er een mooi geel verbandje met kleine groene botjes omheen.
Ziet er best wel een beetje zielig uit toch?....
Ik voelde me ook niet echt happy. Ik ben naar de auto gestrompeld, maar sprong er wel zelf in. Ik wilde snel naar huis om in mijn mandje bij te komen van alles. Poeh wat was ik moe zeg. Ik deed zelfs geen pogingen om het verband er af te peuteren. Het verband moest er een paar uurtjes om blijven om het bloeden te stelpen, nou dat was geen probleem.
Ik had echt de puf niet om het eraf te halen. Normaal gesproken heb ik zoiets binnen een paar minuten al vakkundig verwijdert, maar nu.......
Er was ook nog iets positiefs aan mijn DA bezoekje. De behandeltafel is tevens een weegschaal en de baasjes zagen dat ik nu 37,5 kg. woog!
Joehoe!!  2,5 kg. eraf, goed hč?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Inmiddels zijn we alweer een paar weken verder en ben ik weer helemaal genezen. Het was wel even afzien hoor. We zaten toen net in die warme periode en ik mocht niet zwemmen  , dat was balen natuurlijk. En mijn uithoudingsvermogen was ook nog niet optimaal. Zelfs de kleine (aangepaste) route was voor mij nog te lang op mijn hinkende poot en in die hitte.
Tijdens het wandelen ben ik dan ook spontaan gaan liggen, ik kon niet meer. Daar schrok vrouwtje toch wel van, zo kende ze me niet. En ik ben altijd één bonk energie zegt ze.
Maar gelukkig kan ik nu weer rennen als nooit tevoren!
Eind goed, al goed!

|